«Πάντα στον κόσμο θα ‘ρχεται Παρασκευή Μεγάλη
και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι»
έγραψε κάποτε ο Γκάτσος.
Οι Μεγάλες Παρασκευές αυτού του κόσμου σημαίνουν πολλά. Κυρίως, όμως, σκιαγραφούν την αμφισβήτηση στην ίδια μας την ύπαρξη που γεννιέται διά του θανάτου. Θανάτου κυριολεκτικού μα και μεταφορικού. Θανάτου κομβικού και αναπόδραστου.
Πρώτη φορά το Ράδιο Πάντειον ψηλάφισε την έξοδο και την απώλεια, τον θάνατο αλλά και τη λύτρωση τη Μεγάλη Παρασκευή του ‘22. Μόλις 20 μέρες ύστερα από την επίσημη πρώτη στον αέρα. Φέτος, όπως και κάθε χρόνο από τότε Η Φωνή του Παντείου Πανεπιστημίου αφορμάται εκ νέου από τη θρησκευτική συνθήκη κι εισχωρεί στα άδυτα του πένθους.
Απάντηση